Blogia
BIENVENIDO AL MUNDO PELIGROSO

VIVENCIAS

Saludos dende o Inframundo

Saludos dende o Inframundo

Xa hai ben de tempo que non escribía aqui. Están as cousas moi densas e non da tempo a casi nada , nin apetece facer casi nada.Esto de dedicarme a unha soa cousa a verdade e que é abafante. Eu son máis de facer varias á vez. A verdade é que ata creo que me saen mellor cando me dedico a moitas; En fins.. no referente ó grupo...

  Estamos todos en época de cambios. Hay máis fillas no grupo (benvida señorita), Trenko ten un proyecto punk, ALERTA KANNIBAL, que vai moi ben e soa mellor, está mirando de montar un grupo de 8BITS (investigade...investigade...)  Mitxel está preparando temas co grupo de versións de Bande os TSUNAMIS DA LIMIA,que tocan no que será o penúltimo concerto dos SUAVES, no festival de Lobios, está a acabar con seu libro, no que leva enredando más de dous anos, e cambiou de piso hai pouco. Os KONA QUE TE FIXO de Lolo están en proceso de disgregación polo mundo adiante e pensando si tocar ou non, e Lolo mismamente está grabando temas en XONIX RECORDS, recién inaugurado, colaborando cunha edición dun libro sobre a música republicana; Victor sigue traballando progresivamente con Zoscar e a súa Mayones... e eu levo tres meses tocando só coa española e a acústica... como agora mesmo.. coma sempre. Tache o conto ben raro eh?

   Bueno apetecen cambios si, e aproveitando o impás imos intentar grabarnos a nos mesmos e poñer os temas á libre disposición do mundo , copileftados, porque esto nun concerto sería un medley acústico.A er

A ver si dou aproveitado tamon para poñerme con certo software porque tendo ó meu irmán na casa e ser o midi tan barato, cun pouco de bo gusto e algo de paciencia pódense preparar algunhas cousas...

E así andamos! Este fin de semana vou pasalo no Xurés con Mitxel, que me vai a ensiná-la Ruta do Paraiso, e eu voulle ensinar uns temas ou proxectos que teño gardados na española :)

Moitas gracias por nos leeren e sexan felizóns neste atípico verano. Hala! a rañala polas aldeas!

De Héroes y villanos

De Héroes y villanos

Es inherente al ser humano el intentar proyectar a terceros la imagen que nos gustaría tener, causar la impresion que queremos tengan de nosotros, aparentar... ya se sabe, esconder los miedos y mostrar las fortalezas, modificar im-perceptiblemente el soy por el quiero ser... Habitualmente se consigue en este baile social que es la vida.. a nadie preocupa demasiado el mensaje que te quieren transmitir a menos que seas realmente cercano o puedas influir directamente en la vida de alguien.

Pero... hai! cuando alguien lo intenta con todas sus fuerzas y no se consigue. Lo logrado no es más que una triste imagen de fracaso; falsa y predecible.Una farsa, en el mejor de los cásos cómica(que siempre aportará algo agradable a alguien) cuando no patética y lastimosa.

Y es que cuando las cosas se hacen evidentes, sólo el farsante es el único que sigue el juego, ajeno a la inteligencia de los terceros, imbuido en su propio aura, quizá romántica, quizá histórica pero a todas luces débil y moribunda. Sólo un recuerdo.

Hay veces que es necesario morir y renacer para vivir con honor y sentir orgullo de uno mismo.

MMMMMMM................. VOY A HABLAR DE...

Que va, era coña; Sólo para actualizar y saludar antes de irme a cama. Boas Noites

Que bonito es hacer cosas bonitas

Semos Peligrosos se preparaba para dar el concierto en el mítico Pub Gallaecia; Hoy nos acompañan, como es habitual, personas ajenas al grupo, pero relacionadas de una u otra forma; Últimamente la gente que más nos arropa son los amigos de Trenko (sangre nueva, nueva gente), y en este caso eran Juan (saludos próximo Peligroso; tus teclados le darán los matices pertinentes y necesarios.. creo que todos pensamos lo mismo...) Noemí, Natalia, etc etc... (:)) y URU...
Uru es un tio muy majo, agradable, voluntarioso, simpático, músico y... Uruguayo.
El viaje le traería a él una gran sorpresa. La NIEVE!
oH! MARAVILLA DE LAS MARAVILLAS; QUE FRIA ERA.. QUE BONITA, QUE RESBALADIZA... Y que gran recuerdo se llevó. Un saludo Uru; Espero que este trip que realisamos, se almacene en tu memoria, de una forma tan agradable como en la nuestra.
Muchas gracias por ese "grupo de Reagge" tan bueno, que actuó despues de Semos Peligrosos, a la gente le gustó mucho.
Para nosotros también era la primera vez ... que comíamos ORTIGAS...(curiosas delicatessen que nos ofrece la geografía gallega...)
Que sorpresas y maravillas nos puede ofrecer un simple concierto de Semos Peligrosos... La vida es bella, que coño!

ESTOY DE CUMPLE

HACE 33 AÑOS TAL DÍA COMO HOY, VINO AL MUNDO EL MEJOR GUITARRA RÍTMICO DE SEMOS PELIGROSOS.
PARA CELEBRARLO ME TOMARÉ UNOS KALIMOTXOS A MI SALUD Y ESPERO QUE EL PEDO QUE ME PILLE ME DURE HASTA EL PRÓXIMO CUMPLE.
GRACIAS A TODOS LOS QUE ME FELICITARON Y ME DIERON MUCHOS Y BUENOS REGALOS, Y A LOS QUE NO AÚN ESTAIS A TIEMPO.

SALUD

cuando la noche se encuentra con la evasión

Ayer me encontré con una de las noches más alucinógenas, psicodélicas e hilarantes de esta temporada;
Había quedado con Trenko Peligroso en EL CAMPILLO para comentar las circunstancias de un nuevo concierto (situado tras el parque de La Alameda, en Santiago de Compostela).
Poco después de llegar... aparece un chaval, vestido al modo de Billy Boy, el protagonista de la Naranja Mecánica (... vease mono blanco, un tanga por fuera de él, un sombrero bombín, y un bastón; También estaba maquillado al uso y manera del protagonista. Al grito de "ultra-violenciaaaaaaa!!!!!" salió a la carrera, raudo para estrellarse contra la estatua de 5 metros de Rosalia de Castro que allí mora.
Dos minutos después, otro chaval, baja corriendo las escaleras agarrándose una mano con la otra... pues la primera le CHORREABA SANGRE. Porsupuesto. También gritaba como un poseso, sonreía iluminado por una fórmula magistral combinada de forma exagerada, y nadie le prestaba mayor atención... es lo normal.
Un padre calvo pasa con sus dos hijos cabizbajos.. son las 2 de la mañana.. y creo que el padre, amén del sermón que les va a proferir, interiorizará que ... dentro de lo que cabe, sus hijos son de lo más normalito.
Tercero en discordia.. aparece otro chico.. habla con gente..saluda... sonrie.. se baja los pantalones y los calzoncillos y sigue charlando amigablemente con el rabo al viento (que frio me dio, leches!) No está mal; Me pareció el más cuerdo de todos... por lo menos no hacía daño a nadie y se formó un corrillo de gente sonrriente, haciendo apuestas sobre si llevaba algo o no.. las chicas jóvenes, enchidas de hormonas miraban y sonreían...alguna valiente se acercó para invitarle a una copa...(pero todas hablaban, y miraban golosamente, picadas por la curiosidad)
Ay! juventud, divino tesoro, te drogas para evadirte de una realidad que no te gusta, y para no afrontar la realidad que es la vida. ¿Quien no lo ha echo un millar de veces o dos?

Razor Peligroso AS Futuro Becario (...esas risitas... que os oigo...)

Tras una árdua competición evaluando la capacidad de cada oponente, la Universidad de Santiago de Compostela ha apreciado positivamente la oferta de Razor Peligroso, y ha sido seleccionado como nuevo becario (que no Fecawrio cown ra boca iena de cojaj no apdopiadaz), y por fin ...POR FIN! será la Universidad la que le pague a Razor... interesante... ¿cuan productivo será esta nueva situación? ¿Interferirá en su prometedora carrera hacia el EXITO?... Todo ésto y mucho más... en un prrrrrróximo Capitulo Peligroso! Hip-Hip-Hurrax!! Viva yo, y la madre (Peligrosa) que me parió!

Bautizar es muy PELIGROSO

Como es sabido, Lolo Peligroso trajo a este mundo, con el consentimiento de su mujer, a una niña que aún no sabe donde se ha metido; Pues bién, el otro día fué su bautizo.
Las prisas y la mala programación hicieron que, por supuesto, llegara tarde; y encima, encontrar la iglesia de la parroquia de ABADES, no es lo más sencillo del mundo. Aquellas carreteras casi me matan a mi y a mi novia.
Cuál fué mi sorpresa al llegar, cuando, al entrar en la iglesia, me encuentro a Oscar Peligroso, en cuarta fila, me sonríe y me dice "que pasa kuñao"... que cabrón; eran las 2 del mediodía y el tío SEGUÍA BORRACHO. Impresionante. Seguir la misa fué muy curioso, porque el cura no dejaba de otear, para él, para mi, y para todo cuanto amigo tenía el padre y que se encontraba deNtro de la iglesia... ¿porque será?... ¿porque ninguno de nosotros seguía la parafernaria del culto?... ¿renuncias a satanas? (risas por lo bajini..) y a seguir mintiendo por la incursión social y por la custodia de la costumbre, que del cuento también se vive. Saludos mil; a ver que pasa la próxima vez. RAZOR PELIGROSO